انتقادات شدید عضو اتاق بازرگانی از سند راهبردی نعمت‌زاده: معلوم نیست چه نوشته‌اند!

  • سه شنبه, 10 شهریور 1394 ساعت 15:38
  • منتشرشده در اقتصادی

نقدهای علمی و کارشناسی مجیدرضا حریری در گفتگوی تفصیلی با «نسیم» از سند راهبردی وزارت صنعت، معدن و تجارت: قرار دادن فولاد به عنوان صنعت پیشران، خیانت به منابع ملی است

 

 

به گزارش جوان همدان به نقل از نسیم ، مجیدرضا حریری در گفتگو ، با انتقاد از برنامه راهبردی وزارت صنعت، معدن و تجارت اظهار کرد: مشخص نیست، وزارت صنعت چرا برای صنعت خودرو در این سند راهبردی مصونیت قائل شده است و بعد از 40 سال خودرو باید پیشران باشد.
وی افزود: وقتی هم که به این صنعت انتقاد می کنیم می گویند این صنعت برای چند هزار آدم اشتغال ایجاد می کند، بعد می گوییم این افراد کجا هستند، پاسخ می دهند در قطعه سازی ها هستند، در حالی که قطعه ساز ما همین قطعه ساز پراید و پژو است، اگر خوب بود که نباید همیشه برای خودروساز داخلی قطعه بسازد و به او بفروشد.
اگر قطعه سازی ما خوب است چرا به بنز و بی ام قطعه نمی فروشد؟
حریری گفت: اگر قطعه ساز خوب داشتیم به BMW و بنز قطعه می فروختیم، پس چرا قطعه سازان ما تنها به خودروسازان داخلی وابسته هستند، این نشان می دهد که قطعه سازان ما در همان سطح خودروسازان داخلی هستند.
وی خاطرنشان کرد: صنعت خودروی ما صنعتی است که ما همواره پنبه می زنیم تا بزرگ شود و نمی توانیم آینده اقتصادمان را با این صنعت، گره بزنیم، برای این که یکی از ناموفق ترین صنایع ماست.
حریری با انتقاد از عدم توجه به صنایع کوچک در سند راهبردی وزارت صنعت گفت: من فکر می کنم در کشور ما اگر قرار است سند استراتژیک نوشته شود باید به صنایع کوچک و متوسط تکیه کنیم که متاسفانه، آنها جایگاهی در این برنامه راهبردی ندارند.

وی گفت: از بین این هفت صنعتی که وزارت صنعت، به عنوان صنعت پیشران برگزیده، تنها نساجی و لوازم خانگی می توانست در این رده بندی قرار گیرد، چون توجیه اقتصادی دارد.
قرار دادن فولاد به عنوان صنعت پیشران، خیانت به منابع ملی است
عضو اتاق بازرگانی قرار دادن صنعت فولاد به عنوان صنعت استراتژیک را خیانت به منابع ملی دانست و به نسیم بیان کرد: چرا صنعت فولاد به عنوان صنعت استراتژیک انتخاب شد، در مملکتی که بی آبی پدر مردم را درآورده است و در مملکتی که تعداد کارخانه های فولاد ظرفیت پایین باعث شده که هزینه تولید ما بسیار بالا برود، نباید فولاد صنعت پیشرو باشد.
حریری تصریح کرد: فولاد را از بندر عباس می آورند به اصفهان و زاینده رود را خشک می کنند و مثل اینکه با این نوع نگارش سند این رویه غلط باید بازهم در سالهای آینده اتفاق می افتد.
وی با انتقاد از کسانی که هدف گذاری وزارت صنعت در برنامه راهبردی را تعیین تکلیف برای صنعت می دانند به نسیم بیان کرد: هدف گذاری که در برنامه انجام شده، حتما تهدید نیست و می تواند تشویق باشد و نباید براساس آموزه های اقتصاد آزاد با آن رفتار کنیم.
نایب رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین بیان کرد: وقتی ما بالای 100 تا 200 کارخانه فولاد داریم و یک ظرفیت زیر ظرفیت نرم جهانی، برایش تعریف می کنیم، نتیجه این می شود که با توجه به این که ما به سوخت این کارخانه ها سوبسید می دهیم و آنها یک پنجم قیمت جهانی سوخت می گیرند و فقط فولاد مصرف می کنند، در نهایت قیمت آن از قیمت جهانی بیشتر می شود و آنها ضرر می کنند، در حالی که پدر آب این مملکت را هم درآوردند.
هرچقدر به صنعت فولاد رسیدیم باز هم قابل رقابت با جهان نشد
وی افزود: بهتر است صنایع ما، خود را با قیمت جهانی تطبیق دهند، چون این قیمت جهانی که از جیب کسی در نمی آید و بر آیند هزینه های تولید است با یک سود معقول، پس تولید کنندگان فولاد ما باید طوری تولید کنند که با قیمت جهانی متناسب باشد، ولی علی رغم این که انواع و اقسام این سوبسیدها به صنایع از این دست داده می شود، کالایی که تولید می کنند قابل رقابت با دنیا نیست، با وجود این که سوختشان ارزان ترین سوخت دنیاست و سنگ آهنهایشان را زیر قیمت جهانی می خرند.
حریری گفت: کارگر در ایران ماهی در حدود 200 دلار است، بعد از مکزیک ما ارزان ترین نیروی کار را داریم، ولی کالایی که تولید می کنیم در دنیا گران تر از قیمت جهانی است، این نشان می دهد که سیستم مریض است و اشکال دارد. چون هم، مدیریت مشکل دارد و هم ما در مقیاس خرد تولید میکنیم، که این نوع تولید، تولید گرانی است.
وی در خصوص صنعت نساجی و پوشاک نیز به نسیم بیان کرد: نساجی و پوشاک زمینه خوبی برای پیشرفت دارند، به شرطی که به متولیانش که بخش خصوصی هستند اجازه دهیم خودشان برای خودشان تصمیم بگیرند، من شخصا با هر نوع حمایت و سوبسیدی از هر چیزی حتی از تولید مخالفم، اما نگاه برنامه راهبردی حمایت سوبسیدی است.
نایب رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین برنامه راهبردی را دنباله رو برخی از اقدامات تبعیض آمیز دولت دانست و گفت: در واردات به برخی از اشخاص ارز ارزان قیمت سوبسید دار می دهیم و در صادرات هم صادر کنندگانمان را از پرداخت مالیات معاف می کنیم و تازه می خواهیم، جایزه صادراتی هم به آنها بدهیم.،این طور رفتار اقتصادی و رفتار سوبسیدی حتما نتیجه نمی دهد و زیرا رفتار طبیعی نیست.
در برنامه راهبردی در پوشاک به رتبه 50 ام برسیم، در حالی که هم اکنون هم 50 ام هستیم
حریری از هدف گذاری بخش پوشاک در برنامه راهبردی وزارت صنعت انتقاد و عنوان کرد: برای پوشاک ما می توانیم به دنیا برسیم ولی هدفی که در برنامه گذاشته شده این را نشان نمی دهد، زیرا گفته شده رتبه ما در دنیا باید پنجاهم باشد، در حالی که همین الان هم پنجاهم هستیم، مگر چند کشور مطرح در بخش پوشاک داریم؟ در همین پوشاک که همه از آن می نالند بعید می دانم که رتبه ما بیش از 50 باشد.
وی افزود: اگر 14 سال پیش می گفتید ترکیه به گرد پای هیچ کشوری در پوشاک نمی رسد، اما امروز می بینید که می رسد و اگر 15 سال پیش می گفتید که چین بازار پوشاک جهان را می گیرد، کسی باور نمی شد، ولی گرفت، زیرا راز موفقیت آنها این مدل برنامه نوشتن نبود بلکه آنها فضای کسب و کار را تسهیل کردند.

چرا بهبود فضای کسب و کار جایی در برنامه راهبردی وزارت صنعت ندارد؟
عضو اتاق بازرگانی با انتقاد از عدم تسهیل فضای کسب و کار در برنامه راهبردی وزارت صنعت بیان کرد: بهبود فضای کسب و کار در برنامه راهبردی وزارت صنعت جایگاهی ندارد، در تمام دنیا که صنایع موفق بودند، فضای کسب و کار مساعد بوده است، تمام مشکلات اقتصاد ما ناشی ار عدم شفافیت است، اقتصاد ما رقابتی نیست. تا به اقتصاد شفاف رقابتی نرسیم همیشه یک جای کارمان می لنگد.
صنعت تایر و تیوپ وارداتی چرا باید صنعت پیشران ما باشد؟
حریری قرار دادن صنعت تایر و تیوپ را هم به عنوان صنعت پیشران شایسته ندانست و گفت: در صنعت تایر و تیوپ که آقایان آن را صنعت پیشران کرده اند، حتی مواد اولیه آن هم وارداتی است، که این دید نویسندگان برنامه راهبردی جای تاسف دارد.
وی با اشاره به وضعیت صنعت سیمان در کشور بیان کرد: سیمان در مملکت ما فقط به این دلیل رشد کرده و جز صنایع صادراتی شده و روی آن مانور می دهند که سوختی که می گیرد ارزان است، و با توجه به این در تولید سیمان سوخت یک رقم بالایی از قیمت تولید را تشکیل می دهد، بنابراین به نظر من تولید کنندگان سیمان سوبسید صادر می کنند تا کالا.
10 کارخانه سیمان کره جنوبی از 100 کارخانه سیمان ما بیشتر تولید می کنند
عضو اتاق بازرگانی گفت: با توجه به مشکلات محیط زیستی، قرار دادن این صنعت به عنوان صنعت پیشران جای تعجب دارد، همچنین الان 10 کارخانه سیمان داریم که محصولشان از 100 کارخانه سیمان ما بالاتر است.
حریری در خصوص مغفول ماندن بخش بازرگانی در برنامه راهبردی بیان کرد: بازرگانی یکی از مراحل تولید است و بازرگانی قاعدتا در خدمت تولید کننده است، زیرا بازرگان یا برای تولید کننده مواد اولیه و ماشین آلات وارد می کند و یا محصول او را در داخل و یا خارج از کشور می فروشد.
وی تصریح کرد: وقتی تولیدمان تولید خوبی نیست، بازرگانی ما محدود شده است به واردات کالاهای ساخته شده ، اما براساس آن چیزی که من از اقتصاد مقاومتی درک کردم اقتصاد مقاومتی یعنی تکیه بر تولید صادراتی.
برنامه راهبردی برنامه ای برای بازنگری در تولید ندارد
عضو اتاق بازرگانی به چگونگی شکل گیری تولید صادراتی در کشور اشاره و عنوان کرد: تولید صادراتی وقتی اتفاق می افتاد که تولید کننده ما لااقل محصول خود را در داخل کشور بفروشد و مدام از واردات نترسد، که این نیازمند یک بازنگری اساسی در موضع تولید در کشور که چنین چیزی در سند راهبردی وزارت صنعت دیده نمی شود.
حریری از بی توجهی به بخش خدمات در برنامه هم انتقاد کرد و گفت: در اقتصادهای بزرگ دنیا حجم زیادی از GDP از خدمات تامین می شود و در کشورهایی مثل سنگاپور و امارات اصلا تولید وجود ندارد و براساس خدمات زندگی می کنند ، ولی خدمات در سند راهبردی وزارت صنعت جایگاه خاصی ندارد.
وی خاطرنشان کرد: من این سند را حتما از اساس مورد سوال قرار می دهم چون نویسندگان برنامه حق ندارند تا مزیتهای صنعت از GDP مشخص نشده باشد برای آن سند بنویسید.
چرا وزارت صنعتی ها خام فروشی معادن را زشت نمی دانند؟
نایب رئیس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین وضع معادن کشور را اسف بار دانست و به نسیم گفت: در بخش معادن که در این سند مغفول مانده ما منابع زیادی داریم، ولی همه منابع ما خام فروخته می شود. چرا عده ای در این سند به دنبال این هستند که این طور نشان دهند که وقتی نفت را از عمق 200 متری استخراج کردیم کار بدی است ولی وقتی سنگ را از عمق 10 متری برداشتیم و یا از کف زمین برداشتیم و خام فروختیم کار زشتی نیست؟ فقط چون آن عمیق تر است زشت است؟
حریری افزود: هر نوع خام فروشی برای مملکت مضر است، ولی این سند برای جلوگیری از خام فروشی کاری نکرده است.

وی گفت: وقتی ما در کشور یک سند توسعه استراتژیک برای توسعه اقتصاد ملی نداریم و نمی دانیم که از کل GDP ما، چه مقدارش را باید تولید تامین کند و چه مقدارش را باید خدمات تامین کند و در تولید چه مقدار باید صنعت و چه مقدار باید معدن و چه مقدار باید کشاورزی تامین کند و در خدمات هم چه مقدار بر عهده تجارت است و چه مقدار بر عهده خدمات است، وقتی ما این را نداریم، حالا صنعت چگونه می خواهد برای خودش برنامه استراتژیک بنویسد؟ این برنامه این مسائل اولیه را مشخص نکرده است.
حریری افزود: در همه جای دنیا به طور مثال در ایالات متحده می توانیم با مراجعه به سایتها متوجه شویم که از GDP موجود چقدر از صنعت است و چه مقداز سایر بخشهاست، هدف گذاری هم نداریم، در نتیجه وقتی سند استراتژیک توسعه اقتصاد ملی نداریم، در نوشتن برنامه برای صنعت نگاهمان بخشی است.
وی تصریح کرد: با این وضع تا به حال سه سند نوشتیم، اما کسی هست که بگوید چکار توانستیم بکنیم؟ آیا صنعت ایران تکان خورد؟ تا مشکلات اساسی حل نشود، وضعیت به همین شکل است.

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.